**Natalia**, nie spiesz się, przemyśl jeszcze raz mówiła ciocia Liza, patrząc na swoją siostrzenicę. A co, jeśli się nie dasz? Popatrz, co się dzieje z dziećmi w naszym sąsiedztwie. Ty dopiero co skończyłaś dziewiętnaście lat, a **Krzysiek** ma jedyne trzynaście. To przecież ten sam wiek, w którym chłopcy zaczynają kombinować. Co zrobisz, gdy zacznie się wygłupiać?
Ciociu Lizo, nie mogę pogodzić się z tym, że mój brat wpadnie do domu dziecka. Wiem, że nie będzie łatwo, ale nie będę spała spokojnie, ciągle będę się martwić: czy ma co jeść, czy jest zdrowy, czy go będą krzywdzić odpowiedziała Natalia, z trudem powstrzymując łzy.
Ostatnio stracili matkę. Na pogrzeb zjawiła się nieliczna rodzina: dwie siostry matki **Elżbieta** i **Irena**, kuzyn ze żoną oraz szesnastoletnia siostrzenka córka Ireny. Przyszły dwie koleżanki z pracy matki oraz jej przyjaciółka ciocia **Żaneta**.
Po żałobnych spotkaniach pozostali jedynie najbliżsi krewni, którzy musieli zdecydować, co dalej z dziećmi. **Natalia** nie miała problemu jej dziewiętnaście lat, dopiero co skończyła drugi rok studiów ekonomicznych, dostawała stypendium i musiała dorabiać. Nie będzie łatwo, ale przetrwa.
A co z trzynastoletnim **Krzyskiem**? Znowu okazało się, że nikt z krewnych nie może go wziąć pod swój dach.
My już mieszkamy w małym, dwupokojowym bloku z lat osiemdziesiątych, ja, mój mąż, dwaj chłopcy i teściowa. Gdzie mamy jeszcze jedną osobę? wyjaśniła ciocia Liza.
A my się wyprowadziliśmy, więc **Borek** wpadł w kolejny nałóg. W zeszłym tygodniu zwolniono go z pracy. To potrwa przynajmniej miesiąc. Ja i córka zamykamy mu w pokoju drzwi na klucz na noc. Czy można tak zostawić dziecko? skarżyła się Irena.
Kuzyn odpowiedział krótko:
Mamy trójkę własnych.
W rezultacie, jeśli starsza siostra nie uzyska opieki prawnej, **Krzysiek** trafi prosto do domu dziecka.
Na tym rodzinnym spotkaniu nie było **Krzyska**. Siedział na podwórku przy placu zabaw. Obok niego na ławce przywitał się jego kumpel **Maksym**. Chłopcy milczeli.
Już od kiedy dyskutujecie? zapytał Maksym.
Dwa godziny. **Natalka** chce zostać moją opiekunką, a ciocię ją odciągają. Mówią, że jestem łobuzem i nie poradzi sobie ze mną odpowiedział Krzysiek.
A ty sam co o tym myślisz?
Nie wiem. Nie chcę domu dziecka. Chcę zostać w domu, chodzić do szkoły i grać w piłkę.
Ciocie, chcąc odwieść Natalię od ich głupiej pomysłu, rzuciły ostatnie argumenty:
**Nato**, jesteś jeszcze młoda, musisz myśleć o przyszłości założyć rodzinę, mieć dzieci. **Krzysiek** będzie cię ciążył jak kamień przy szyi jaki facet poślubi dziewczynę z takim balastem? zapytała Irena. Nie zwlekaj, zgłoś brata do domu dziecka. Odwiedzasz go wtedy, kiedy chcesz, zabierzesz na wakacje. My myślimy o tobie. **Krzysiek** zepsuje ci całe życie.
Widząc, że dziewczyna jest zdeterminowana, ciocia doradziła:
Sprzedaj tę trzeskę, kupcie coś skromniejszego, a różnicę przeżyjcie, dopóki będziesz studiować.
Wieczorem wszyscy się rozeszli. **Natalia** wezwała brata do domu:
Chodź, przynajmniej coś zjesz, cały dzień grasz w strzępki.
**Krzysiek** zjadł, a siostra usiadła naprzeciwko, jak kiedyś robiła to ich mama.
No, **Krzysiu**, damy radę? zapytała.
On skinął głową, nie podnosząc oczu od talerza.
Następnego dnia **Natalia** zaczęła szukać pracy. Co mogła liczyć po drugim roku ekonomii? Wysłała CV na oferty menedżerskie, asystenta księgowego, ale nie dostała odpowiedzi. Obniżyła poprzeczkę, aplikując na sprzedawcędoradcę. Poszła na dwa rozmowy, w jednej nawet wydawało się, że się uda, ale kiedy dowiedzieli się, że planuje kontynuować studia zaoczne, odrzucili ją:
To dwa razy w roku musisz być na sesji, a kto wtedy będzie pracował?
**Natalia** była rozczarowana. Jedyną opcją została kasjerka w pobliskim supermarkecie Biedronka. Sąsiadka tam pracowała, zapewniła ją, że przyjmą ją od ręki pracować trzeba, a nie ma nikogo innego.
Wracając do domu, spotkała swoją byłą nauczycielkę matematyki **Olgę Siergiejewnę**, która teraz była wychowawcą **Krzyska**.
**Olga Siergiejewna** znała ich sytuację i obiecała pomóc w formalnościach opiekuńczych, podając wszystkie niezbędne referencje. Doradziła też:
Nasza sekretarka idzie na urlop macierzyński. To nie stałe stanowisko, ale przez trzy lata, kiedy będzie z dzieckiem, ty zdążysz dokończyć studia. Pensja niewielka, ale blisko domu, a **Krzysiek** zawsze w zasięgu wzroku.
**Natalia** dostała pracę, przeszła na studia zaoczne. Pensja nie była wysoka, ale emerytura **Krzyska** i dodatek opiekuńczy pozwoliły żyć skromnie, ale nie w nędzy.
**Krzysiek** był typowym nastolatkiem, więc zdarzały się kłótnie i nieporozumienia. Brat czasem narzekał, że **Natalia** go zbytnio kontroluje, a ona bała się, że nie podoła wychowaniu i brat wpadnie w złe towarzystwo.
Mimo to żyli przyzwoicie. Każdy miał swoje obowiązki. **Natalia** gotowała, prała; **Krzysiek** sprzątał mieszkanie, wynosił śmieci, mył naczynia, mógł sam iść na zakupy nie było z tym problemu.
Jednak ciocie nie kłamały: **Wojtek**, chłopak **Natalii**, z którym spotykali się od roku, nie był zachwycony jej nową odpowiedzialnością.
Nie rozumiem, po co ci ten ciężar? Chciałabym spokojnie żyć, studiować, tak jak wszyscy. Ty nagle stałaś się bohaterką. A ja nie chcę być bohaterem. Ostatnio nasza paczka pojechała na wyjazd w góry. Ty odmówiłaś, bo nie mogłaś zostawić brata. Ja pojechałem sam, jak drwal. **Leszek** zaprosił cię na urodziny na wsi, a ty znów odmówiłaś. To mnie nie satysfakcjonuje.
**Natalia** zerwała z **Wojtkiem**. Najpierw była rozczarowana, potem pomyślała: *Po co mi taki egoista?*
Samotna nie została sama pomógł jej w odnalezieniu szczęścia właśnie młodszy brat.
**Krzysiek** kontynuował treningi w szkole sportowej. Gdy miał czternaście lat, trener wciągnął go do pierwszej ekipy i grał nie tylko w sparingach, ale i w meczach wyjazdowych.
Pewnego dnia zmierzyli się z drużyną z sąsiedniego miasta. **Natalia** przyszła kibicować bratu. Wszystko szło świetnie, **Krzysiek** strzelił jedną z trzech bramek zwycięstwa, ale w końcówce kontuzjował nogę.
Udzielono mu pierwszej pomocy w szpitalu przy stadionie, a asystent trenera zaproponował **Natalii** i **Krzyskowi podwieźć ich do domu.
Nie wiedziałem, że **Krzysiek** ma taką młodą mamę zażartował.
To nie mama, a siostra poprawił go **Krzysiek**.
Następnego dnia **Igor**, asystent trenera, zadzwonił do **Natalii**, by zapytać, jak czuje się brat.
Zadzwonił jeszcze raz, zaprosił na kawę, potem na randkę.
Rok później świętowali dwa wydarzenia jednocześnie ślub **Natalii** i **Igora** oraz przyjęcie **Krzyska** w sportowym kolegium rezerwy olimpijskiej.
Tak wygląda zwyczajne życie: pełne smutków i radości, z odrobiną ironii i wielkiej polskiej gościnności.
