A po co ty tu do mnie przyjechałaś, mamo? Przecież przez całe życie pomagałaś Jadwidze, więc teraz do niej zwracaj się o pomoc! powiedział mi syn. Michał nawet nie zaprosił mnie do środka, rozmawiał ze mną, stojąc w drzwiach, jego słowa były zimne, a spojrzenie obce.
Synku, naprawdę nie chcesz wpuścić własnej matki do domu? nie mogłam opanować emocji i zaczęłam płakać.
Mamo, nie rozumiem, czemu te sentymenty? Jestem zajęty, nie mam czasu na pogawędki już miał zamykać drzwi przed moim nosem, ale wtedy odezwała się synowa.
Michał, z kim ty tam rozmawiasz? zapytała Agata i wyszła do przedpokoju.
Mamo? To pani? zdziwiła się. Ależ wejdźcie, co tak na zimnie stoicie.
Michał machnął tylko ręką, odwrócił się i poszedł w głąb mieszkania, ja zaś zaczęłam w korytarzu ściągać buty, bardzo się ucieszyłam, że synowa jednak zaprosiła mnie do środka, bo miałam naprawdę poważną rozmowę do przeprowadzenia.
Wiedziałam, że wobec syna zawiniłam, ale dopiero teraz zrozumiałam, jak bardzo. Mam dwoje dzieci syna Michała i córkę Jadwigę. Jakoś tak się życie ułożyło, że przez lata pomagałam wyłącznie córce, a o synu zapomniałam.
Myślałam, że on nie potrzebuje mojej pomocy, bo radzi sobie świetnie, ale okazało się, że nie do końca. Syn osiągnął tyle, ile ma, głównie dlatego, że chciał mi udowodnić, że poradzi sobie bez mojej pomocy i bez moich pieniędzy.
Pieniędzy trochę zarobiłam od dwudziestu lat pracuję za granicą, ale wspierałam tylko córkę, czego dziś ogromnie żałuję. Bo Jadwiga nie tylko tego nie doceniła, ale w najtrudniejszym dla mnie momencie po prostu mnie odtrąciła.
Do Włoch wyjechałam, gdy syn miał osiemnaście lat, a córka szesnaście. Z dziećmi została moja mama, męża nie miałam zostawił nas dawno temu. Ledwo wiązaliśmy koniec z końcem, więc emigracja wydawała się jedyną szansą na poprawę losu.
Za pierwsze euro, które zarobiłam we Włoszech, zaczęłam remontować nasz dom. Babcia bardzo się z tego cieszyła wreszcie miałam pieniądze na wodę i łazienkę.
Później córka oznajmiła, że wychodzi za mąż. Mimo że według mnie dziewiętnaście lat to trochę wcześnie, nie odwodziłam jej od tego. Zięć był z naszej wsi, młodzi zamieszkali z nami.
Michał jednak z Mateuszem od razu się nie polubili, dlatego syn niedługo zaręczył się z Agatą i wyprowadził. Moja synowa, Agata, wychowała się w domu dziecka, była biedna, dostała od państwa pokój w akademiku i tam zaczęli żyć razem.
Córka bardzo szybko ucięła wszelkie spekulacje, do kogo powinnam wysyłać pieniądze:
Mamo, to ja zostałam w domu, wszystko powinno być dla mnie oznajmiła.
Syn milczał i nigdy nie mówił o pieniądzach, a mnie taki układ odpowiadał wszystkie euro, które zarabiałam, wysyłałam Jadwidze, ona nimi dysponowała. Michał sam na siebie zarabiał i dbał o swoją rodzinę.
Potem zaczęły się schody. Zmarła moja mama. Tuż po tym córka powiedziała, że się rozwodzi. Jadwiga od dziecka miała taki charakter jak coś postanowi, nie da się przekonać.
I co teraz zamierzasz? zapytałam.
Pojadę z tobą do Włoch odpowiedziała niespodziewanie.
Pojechałyśmy razem, ale Jadwiga nie chciała ciężko pracować. Chodziła na sprzątanie, a wszystkie pieniądze wydawała na wynajem i jedzenie.
Ja pracowałam jako opiekunka, więc nie musiałam płacić za mieszkanie czy wyżywienie. Tę tysiąc euro, którą zarabiałam co miesiąc, zabierała córka miała plan kupić mieszkanie we Włoszech.
Ponieważ do Polski nie chciała już wracać, przekonała mnie, że trzeba sprzedać nasz dom na wsi; dzięki temu szybciej coś kupimy we Włoszech.
Oczywiście i tych pieniędzy nie wystarczyło. Sprzedałam dom, trochę zaoszczędziłyśmy, córka chciała już zaciągać kredyt na brakującą kwotę, ale w tym czasie wyszła za mąż za Włocha i on dopłacił brakującą część. Przeprowadzili się do małego mieszkania.
Dopóki pracowałam, nie myślałam, co dalej. Ale niedawno zaczęłam chorować pracować już nie mogę. Zwróciłam się do córki, jak się umawiałyśmy, ale usłyszałam, że nie ma miejsca, mam się najpierw podleczyć i wracać do pracy.
Nie zamierzałam jej słuchać, wróciłam do kraju, ale okazało się, że nie mam dokąd wrócić dom sprzedany. Została mi tylko działka na wsi, niemal hektar ziemi, ale co z tego trzeba ją sprzedać albo zacząć tam budować, tylko skąd wziąć pieniądze?
Dlatego zdecydowałam się pójść do syna, żeby pomógł mi sprzedać ziemię, bo nie wiedziałam już, co robić.
Michał był tak urażony, że nawet nie chciał ze mną rozmawiać, ale synowa nie tylko wpuściła mnie do mieszkania, ale od razu znalazła rozwiązanie.
Mamo, właśnie szukamy działki, bo chcemy budować dom. Jeśli się pani zgodzi, zaczniemy właśnie tam, a po zakończeniu budowy zamieszka pani z nami zaproponowała Agata.
Syn co prawda trochę narzekał, ale propozycja żony mu się spodobała i pod koniec wieczoru zapomniał już, że był na mnie zły.
Agata nie pozwoliła mi wyjść nakarmiła mnie kolacją, przygotowała łóżko i powiedziała, że rano pójdziemy do lekarza na badania.
Czemu to wszystko robisz dla mnie? zapytałam ją.
Bo nigdy nie miałam mamy, a teraz wreszcie mam uśmiechnęła się.
Tak to wyszło, że rodzona córka mnie odrzuciła, a synowa przygarnęła jak własną matkę.
