Mam teraz sześćdziesiąt dwa lata i od dawna jestem na emeryturze, na zasłużony odpoczynek udałam się w wieku pięćdziesięciu pięciu lat. Mój mąż odszedł cztery lata temu. Po jego śmierci znalazłam ukojenie w dzieciach, wnukach i moim letnim domku.
Od razu chcę powiedzieć, że pół roku mieszkam w stolicy, a pół roku w domku. Damek został wybudowany przez mojego małżonka, to było jego gniazdko.
Kupiliśmy działkę siedemdziesiąt kilometrów od stolicy, w odległej wsi. Mam własny samochód, więc w domku czuję się dość swobodnie. Jeśli czegoś potrzebuję, zawsze mogę pojechać i kupić to, co jest mi potrzebne.
Uwielbiam nasz domek : rosną tu kwiaty, jest ogródek, także trochę warzyw. Ostatnio lubię uprawiać różne egzotyczne warzywa. Mam mały ogródek, więc się nie męczę. Mam nawadnianie kropelkowe, jeśli muszę przekopać ogródek, to robi to za mnie sąsiad, a pielenie grządek i koszenie trawnika nie wymaga dużego wysiłku.
Wraz z mężem wychowaliśmy dwoje dzieci. Mój najstarszy syn i jego rodzina mieszkają daleko ode mnie, a na lato przywożą mi wnuki. Mój wnuk i wnuczka lubią spędzać ze mną czas w domku. W ostatnich dwóch latach nawet bardzo mi pomagali: zbieramy truskawki, albo podlewamy kwiaty, albo sadzimy i pielimy. Teraz dzieci mają nawet swoje własne grządki ogrodowe, o które same dbają.
Moja wnuczka uprawia truskawki, a wnuk woli warzywa. Lubię dawać synowej ogórki, które wyhodował jej syn. Wnuczka też jest grzeczna i z jej truskawek robimy dżem na zimę. Mój syn i synowa zawsze byli zadowoleni, bo uczę ich dzieci pracy i opiekuję się nimi przez całe lato.
Długo trwało, zanim mój najmłodszy syn wybrał sobie żonę. Po ukończeniu studiów mieszkał ze mną, a potem się wyprowadził do wynajętego mieszkania. Nieco mniej niż trzy lata temu wreszcie się ożenił. Jego żona miała jedenastoletniego syna z pierwszego małżeństwa. Nie byłam przeciwna temu, aby mój syn ożenił się z kobietą mającą dziecko, bo to było jego życie i ja się w nie nie wtrącałam, nie widziałam też nic złego w tym, że moja synowa ma dziecko.
Syn zaczął mieszkać w mieszkaniu swojej żony. Osiem miesięcy temu mój syn i synowa doczekali się dziecka. Zawsze zapraszałem syna i synową do domku na wakacje, ale za każdym razem odmawiali, bo synowa nie wytrzymuje wiejskiego życia.
Co roku przyjeżdżali tylko z okazji moich urodzin. Zauważyłam, że pasierb mojego syna, Dawid, bardzo chciał zostać ze mną na wsi, ale synowa była temu przeciwna.
Nie nalegałam na to, aby syn przyjeżdżał, bo rozumiałam, że małżonkowie powinni wspólnie spędzać wolny czas. Jeśli czegoś potrzebuję, zawsze mogę znaleźć miejscowego człowieka, który pomoże mi za rozsądną opłatą.
– Mamusiu, czy możemy przywieźć Dawida do ciebie, żeby odpoczął – zapytał kiedyś mój syn. – Ja jestem w pracy 24 godziny na dobę, żona zajmuje się dzieckiem, a on cały dzień jest sam.
– Oczywiście – odpowiedziałem – będę czekała. W domu jest dość miejsca dla wszystkich. Twój brat przywiózł swoje dzieci trzy dni temu.
Mój syn przywiózł Dawida w sobotę. Próbował dać mi pieniądze, ale odmówiłam. Rano piątego dnia wnuczka powiedziała mi, że poszła pielić truskawki, a najstarszy wnuk poszedł robić grządki w ogrodzie. Dawid był jedynym, który kręcił i nic nie robił.
– Choć zrobimy gądki – zaproponowałam pasierbowi mojego syna.
Chłopakowi się to nie spodobało, ale i tak poszedł wykonać pracę. Następnego wieczoru razem z dziećmi poszliśmy wypielić ziemniaki. Dawid nic nie robił, tylko kręcił się koło nas.
– Czy mógłbyś nam pomóc? – Powiedziałam.
– Dobrze – zgodził się.
Dawidowi nie szło najlepiej, a ja widziałam, że starał się jak mógł. Potem zaczął marudzić, że bolą go ręce i że dopadły go komary.
– Idę odpocząć – powiedział.
– Oczywiście, za chwilę skończymy i wrócimy, a ty wyjmij chleb z zamrażarki i podgrzej go w mikrofalówce.
Rzucił motykę i pospiesznie ruszył w drogę. Ja z wnukami skończyliśmy i również poszliśmy odpocząć. Już za półtorej godziny przyjechał mój syn z żoną. Synowa od progu zaczęła krzyczeć, że wyśmiewam się z jej syna i wykorzystuję go jako niewolnika.
Później okazało się, że Dawid zadzwonił do swojej matki i poskarżył się, że każę mu tu pracować, powiedział matce:
– Nie przyjechałem do nich, żeby niewolniczo pracować, ale żeby odpocząć.
Po tym wiedziałam, że nigdy nie będę dobrą babcią dla Dawida i dobrą teściową dla mojej synowej.
